สะ-วี-ดัด...เพื่อนผอง น้องพี่
กลับมาแว้วววว...ไปเริงร่าท้าลมร้อนมาสามสี่วัน หนุกหนานหลายๆ
ไปไหนมามั่งคงจะรู้กันแล้ว....
อันที่จริงไม่ต้องอัพก็ได้นี่นะเรา...ไดเอ๋ กะไดเป้ย..รูปก็เพียบอยู่แล้ว...
แต่เอาหน่อยน่า....
ก็เริ่มจากเดินทางลัดป่าเขาสู่เมืองหลวงในคืนวันศุกร์ที่ 21 เมษา....
เรื่อยๆมาถึงกุงเตบก็ตีสี่ฝ่าๆ...น้องสาวที่น่าร๊ากกกกกมารับตูด้วย
อุตส่าห์อ้อมโลกมารับตรู....แล้วหน้ามนกะเคจังก็ตามมาสมทบ
จุดมุ่งหมายของพวกเราคือ....สถานีขนส่งเอกมัย
นัดจ๊ะเอ๋กะสมต้นเอาไว้...ปลายทางของเราคือ....."เกาะเสม็ด"



เก็บตก...จากเสม็ด












จบแล้ว....ทริปเสม็ด
งานเลี้ยงย่อมมีวันต้องเลิกรา....แต่สิ่งที่ไม่ได้เลิกไปอย่างงานเลี้ยง
คือมิตรภาพ..คือน้ำใจของคำว่าเพื่อน
คนทุกคนเกิดมามักต้องการเพื่อนต้องการมิตรภาพ....
มักอยากได้ อยากให้คนอื่นหยิบยื่น....
แต่เคยมองกลับมาที่ตัวเราบ้างมั้ยว่า.....
หยิบยื่นให้คนอื่นมากน้อยแค่ไหน ???
ต้องการคนอื่นบ้างรึเปล่า ????
คำว่า "มิตรภาพ " มีเงินร้อยล้านก็หาซื้อไม่ได้....
แต่ในขณะเดียวกัน แค่มีหัวใจและความจริงใจ
ถึงยากจนข้นแค้นแค่ไหนก็มีเพื่อน...
เหมือนอย่างฉัน......ที่ฉันมีมิตรภาพดีดี 

ขอบคุณ เคจัง.... ที่กระชากขึ้นจากเตียง สลัดความขี้เกียจมาดีทะเลสวยๆ
ขอบคุณ หน้ามน.... ที่ออกตังค์ให้ก่อน เช็คยังไม่ออกเยยย แปะไว้ก่อนนะ อิอิ
ขอบคุณ พี่ต้น...ที่ช่วยแบกกระเป๋ามหึมา ข้าน้อยสัญญาว่าทริปหน้าจะไม่เอาไปแย้วววว
ขอบคุณ จ๊ะเอ๋... ที่นั่งฟังชีวิตอันรันทดของตรู 55555 +
ขอบคุณ สมเป้ย...ที่สู้อุตส่าห์ดั้นด้นอ้อมโลกไปอยู่เป็นเพื่อนตรู
ขอบคุณทุกคน...ที่มาเป็นเพื่อน รู้สึกดีในมิตรภาพ รู้สึกชื่นใจในน้ำใจที่มีให้กัน
ขอบคุณพระเจ้า...ที่นำพาเรามาพบกัน ( ลอกมา )
จากวันนี้จะเจออะไรอีกต่อไปไม่มีใครรู้...รู้แต่เพียงว่าจะรักษาสิ่งดีๆที่มีให้กัน
จะดูแลและทะนุถนอมอย่างดีด้วยหัวใจ...ด้วยความจริงใจ











หลังจากกลับเสม็ดก็ระเห็จกลับบ้าน.....
กลับมาฟัดกะหมาน้อยให้หายคิดถึงซะหน่อย.....
พอตอนเช้าก็ไปสำนักพิมพ์ตามที่นัดหมายไว้....
ก็ไม่ได้ในสิ่งที่หวังแต่ได้หนังสือกลับมา 5 เล่ม....
แจกจ่ายให้พี่ๆทั้งหลาย..ตอนนี้อยู่ในมือแค่เล่มเดียว....
เห็นรูปเล่มแล้วดีใจจัง.....
วันนี้จะไม่อัพเรื่องหนังสือ..เอาทีละเรื่อง 555++++
ตอนนี้กลับมาเชียงใหม่เป็นที่เรียบร้อย....
เป็นการนั่งรถทัวร์ครั้งแรกที่ไม่ได้แวะลงกลางทางกินข้าว....
นอนหลับเป็นตายตั้งแต่ขึ้นรถที่หมอชิตยันลงรถที่เชียงใหม่....
มาถึงเชียงใหมาตีห้าครึ่งโคตรง่วงเลยพะยะค่ะ....
อากาศที่นี่ไม่ได้เป็นเตาผิงเหมืองกุงเตบ กลับมาฝนตกด้วยซ้ำ....
ไปแระ..กลับห้องไปนอนเดก่า....
คิดถึงทุกคนเช่นเคย












...แฮปปี้ทริป เลยนะเนี่ย..