อย่าดีกับฉันเลย..เธอไม่อาจรู้นับวันยิ่งรักเธอเต็มหัวใจ ^_^
เคยรักใครสักคนที่เราไม่สามารถรักเค้าได้มั้ย ??
บางทีความรักกับความรู้สึกดีๆ เราก็ไม่สามารถแยกมันออกจากกันได้
ว่าอันที่จริงแล้ว...อย่างไหนกันแน่ที่เรารู้สึกต่อเค้า....
ถึง เธอ....ความรู้สึกดีๆของฉัน
ฉันรู้แค่ว่า...ฉันดีใจเมื่อเสียงโทรศัพท์เพลงที่ตั้งไว้เฉพาะชื่อของเธอดังขึ้น
ฉันรู้แค่ว่า...การเปิดข้อความของเธออ่านย้อนไปย้อนมาในเวลาก่อนนอน มันทำให้ฉันเกิดรอยยิ้มโดยที่ไม่รู้ตัว
ฉันรู้แค่ว่า...ฉันเผ้ารอการติดต่อกลับมาของเธอไม่ว่าจะด้วยวิธีใด
ฉันรู้สึกดี...กับทุกเรื่องราวที่เธอบอกเล่าให้ฉันรับรู้
ฉันรู้สึกดี...ที่ฉันอาจจะเป็นคนแรกที่เธอนึกถึงยามที่เธอไม่มีใคร
ฉันรู้สึกดี...ที่เธอไว้ใจฉัน
ฉันอาจจะรักเธอ...เพราะเธอเพียบพร้อมไปซะทุกอย่างตามที่หัวใจฉันต้องการ
ฉันอาจจะรักเธอ...เพราะเธอมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายกับผู้ชายอีกคนที่ฉันรักมากที่สุด
ฉันอาจจะรักเธอ...ถ้าเธอไม่ใช่คนที่มีความสำคัญต่อหัวใจของคนอีกคนที่ฉันรัก....
ในความรักมักไม่มีเหตุผล ไม่มีคำตอบ ไม่มีบทบัญญัติใดๆทั้งสิ้น
ไม่มีกฏหรือกติกา ไม่มีข้อห้าม ไม่มีถูกหรือไม่มีผิด
ถ้าหากจะมีสิ่งที่ฉันคิดว่ามันคือความผิดพลาด...
มันก็คือการที่ฉัน...ก้าวเข้าไปในชีวิตของเธอ ช้ากว่าผู้หญิงอีกคน....ก็เท่านั้น
ขอบคุณทุกสิ่งที่อย่าง...ที่นำพาเราสองคนมารู้จักกัน
ฉันควรจะรู้ว่าควรจะหยุดไว้แค่ไหน...ถึงจะไม่ทรมานไปกว่านี้
