ได้ฤกษ์เอารูปมาลงกันซะทีนะ กับงานเปิดตัวหนังสือเล่มใหม่ของเค้า.."คนรักแม่"
(อันที่จริงจะเสร็จตั้งแต่ชั่วโมงกว่าที่แล้วละ...แต่แมร่งๆๆๆๆ เออเร่อ)
งานเปิดตัวหนังสือเล่มนี้จัดขึ้นเมื่อวันพฤหัสที่ 2 สิงหาคม 2550 ณ ซีเอ็ดบุค มาบุญครองชั้น 7
ตอนที่พี่แหม่มบอกว่าจะมีงานเปิดตัวหนังสือ...ก็ตื่นเต้นอยู่เหมือนกันนะ
ตื่นเต้นอยู่สองสามวัน...แล้วก็หาย อิอิ
แต่ที่ตั้งใจจริงๆก็คือว่าอยากจะบอกกับคนที่เรารักและศรัทธาทั้ง 4 คนถึงงานในวันนี้
ตอนแรกก็กลัวๆกล้าๆ ในที่สุดก็ได้บอก
จุดประสงค์ที่บอก ฉันไม่ได้ต้องการให้เค้าทั้ง 4 มานั่งอยู่ในงานตรงนี้
แต่เพียงแค่อยากจะให้เค้ารับรู้ว่า...ส่วนหนึ่งของความสำเร็จในวันนี้ก็มาจากเค้าทั้ง 4 คนด้วย
อีกอย่างที่ตั้งใจไว้ก็คือจะพาพ่อมาด้วย...ให้พ่อมาดูลูกสาวคนนี้ของพ่อ
ที่วันนี้ต่างจากอดีตที่ผ่านมาราวนรกกับสวรรค์...ฉันเชื่อว่าพ่อต้องภูมิใจในตัวฉันไม่มากก็น้อย
และที่ตั้งใจไว้ก็คือบอกกับพี่น้อง เพื่อนๆทุกคนที่ฉันรัก...
มันไม่ใช่งานที่ใหญ่อลังการหรือเลิศหรูอะไรมากมาย...
แต่ฉันก็อยากให้งานในวันนั้นเป็นวันแห่งความทรงจำของฉัน
บางคนไม่ได้มาแต่ก็ส่งแมสเสจและการ์ดมาให้...แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว
ฉันเคยบอกอยู่เสมอๆว่า...ฉันไม่ใช่คนดีเลิศ ประเสริฐ เพอร์เฟคมาจากไหน
ฉันเป็นคนที่มีอดีตชั่วช้าซะด้วยซ้ำ แต่มาในวันนี้ ฉันสามารถประกาศให้ทุกคนรับรู้ถึงสิ่งที่ฉันเป็น
ฉันทำความฝันลมๆแล้งๆที่มีหลายๆคนดูถูกเอาไว้ให้มันจับต้องได้
ถ้าเปรียบชีวิตคนเราเป็นผ้าสีขาว...ผ้าของฉันเป็นสีดำสนิท แต่ด้วยเวนิชและไฮเตอร์
ก็สามารถชะล้างผ้าสีดำผืนนี้ให้ขาวได้อีกครั้ง ถึงแม้มันจะไม่ขาวบริสุทธิ์ก็ตาม แต่มันก็ไม่ดำเหมือนแต่ก่อน
ที่สำคัญที่สุด...."ฉันทำให้พ่อภูมิใจ...."
"คนรักแม่" เป็นหนังสือเล่มที่สามในชีวิตของฉันที่มีวางขายอยู่ตามร้านหนังสือทั่วไป
ฉันยังคงรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งกับการที่มีผลงานของฉันออกสู่สายตาประชาชน
ทุกคนอาจจะหาว่าฉันบ้าหรือเห่ออะไรก็ช่างเถอะ...ฉันเป็นอย่างนั้นจริงๆ อิอิ
ไปดูรูปงานวันนั้นกันดีกว่า....
หน้าปกหนังสือ...หาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป
ข่าวว่า...ในเซเว่นก็มีนะจ๊ะ...
บรรยากาศภายในงาน....
ถ่ายกับพ่อ...ถ้าไม่นับรูปสมัยยังแบเบาะอยู่
ตลอดเวลาที่ผ่านมานี่คือการถ่ายรูปคู่กับพ่อเป็นครั้งที่ 2
อั๋น...ห่างหายจากอ้อมอก aak ไปเลย
แล้วเค้าก็มาพร้อมกับแฟนใหม่...ไหนว่ากำลังผลักดันลูกให้ไปสู่ทีมชาติ
แต่ยังไงก็ขอบคุณมากมายนะจ๊ะ...ที่มา
คนนี้ชื่อหมวย...เป็นเพื่อนสนิทของเค้าอีกคน
มาแบบงงๆพร้อมตุ๊กตาคิตตี้...ขอบใจนะ ^_^
ส่วนน้ำฝนก็มาแบบที่เค้าไม่ทันตั้งตัว
โทรเข้ามาบอกมีอะไรเซอร์ไพร้ซ์
พอเจอกันปุ๊บ...ก็เซอร์ไพร้ซ์อย่างที่ว่าจริงๆ
ขอบคุณฝนที่อุตส่าห์ลางานมางานพี่นะ...ดีใจจริงๆ
คนนี้สิ...ดุ่มๆๆๆเข้ามาเฉยเลย...
ดีใจมากๆที่อันซ่าส์มานะ คงไม่ต้องบอกอะไรกันมากมายแล้ว
เพราะเท่าที่มีก็บอกออกไปหมดแล้ว..จริงป่ะ
กระดาษธรรมดาหนึ่งแผ่นที่ถูกเขียนขึ้นด้วยลายมือของใครคนนึง
เพียงไม่กี่ประโยค แค่สามสี่บรรทัด
แต่มันก็ยิ่งใหญ่เล็กๆ ในความรู้สึกของฉัน...
พูดอะไรอยู่ จำไม่ได้...ยอมรับว่าเกร็งๆเหมือนกัน 555+
ส่วนรูปนี้ เค้าจำได้ว่าเค้ากำลังจะถ่ายรูปคู่กับแอนดรูว์นะ
ไม่เกินสองวิ พี่ๆน้องๆก็กระโดดเข้ามาโดยมิได้นัดหมาย...
เค้ากลับกันหมดแล้ว...
เหลือ Booking กับ ดอกแก้ว...ลัลล้ากันอยู่
ขอเดี่ยวๆซักรูป...นะนะ
อีกรูปๆๆๆ นานๆจะสวยไม่เสร็จซะที
แขกเหรื่อกลับกันหมดแล้ว...
ทั้งบก.กับนักเขียนก็เลยเริงร่ากัน...คริคริ
กำลังใจที่แสนดี...ที่ถูกส่งผ่านมาด้วยหัวใจ
ขอบคุณน้ำฝนอีกครั้งนะจ๊ะ...
ส่วนสองรูปล่าง...ขโมยซีนกันเห็นๆ
จบแล้วสำหรับงานในวันนี้....มีแต่รูปที่พี่จุ้ยถ่ายให้ เลยไม่มีรูปที่ถ่ายกะพี่จุ้ย อิอิ
วันนั้นฉันหอบของกลับบ้านมากมาย
ทั้งดอกไม้ ตุ๊กตา กล่องของขวัญ การ์ดต่างๆ จากคนที่ฉันรัก
พร้อมกับความสุขเต็มเปี่ยมในหัวใจ...ฉันเหนื่อยแต่มีความสุข
กลับมาถึงบ้านบอกกับรูปถ่ายของแม่ที่ติดอยู่ที่ฝาบ้าน ข้างๆกับรูปของคนที่ฉันรักอีกคน
ถ้ามีเค้าทั้งสองคนอยู่ด้วย ฉันคงมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่
แต่ฉันคิดว่า...ทั้งสองคนคงรับรู้ถึงความสุขของฉันผ่านสายใยที่เราเชื่อมโยงต่อกัน
ถึงจะอยู่กันในต่างภพก็ตาม....ฉันเชื่อว่าเราสามารถรับรู้ถึงกันได้
และเพื่อนรักของฉันอีกคนที่อยู่ถูกพันธนาการอยู่...ถ้าเค้าอยู่ด้วย คงสมบูรณ์แบบกว่านี้
วันนั้นอาจจะเป็นวันธรรมดาของใครต่อใคร
แต่มันเป็นวันพิเศษที่สุดของฉันอีกวัน
มันเป็นวันแห่งความภูมิใจของฉัน
และยังเป็นอีกวันที่รวบรวมความรู้สึกดีๆของคนที่ฉันรักมาอยู่ตรงนั้น
ฉันขอบคุณที่ "ใครคนนึง" เห็นความสำคัญของความรู้สึกดีๆของเรา
ขอบคุณที่อุตส่าห์มาให้ฉันเห็นหน้า...ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ร่วมงาน แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับฉัน
ขอบคุณพี่ๆน้องๆเพื่อนๆทุกคน ที่ส่งกำลังใจมาไม่ว่าจะด้วยวิธีใด...
ฉันขอบคุณทุกๆคนที่มีความรู้สึกดีๆให้กับฉัน....
